پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۴۹

چون سایهٔ دوست بر زمین می‌افتد

بر خاک رهم ز رشک کین می‌افتد

ای دیده، تو کام خویش، باری، بستان

روزیت که فرصتی چنین می‌افتد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵۱از بخت به فریادم و از چرخ به درد
  2. رباعی شمارهٔ ۵۲گر من روزی ز خدمتت گشتم فرد
  3. رباعی شمارهٔ ۵۳نرگس، که ز سیم بر سر افسر دارد
  4. رباعی شمارهٔ ۵۴حسنت به ازل نظر چو در کارم کرد
  5. رباعی شمارهٔ ۵۵دل در غم تو بسی پریشانی کرد
  6. رباعی شمارهٔ ۵۶بازم غم عشق یار در کار آورد
  7. رباعی شمارهٔ ۵۷دل در طلبت هر دو جهان می‌بازد
  8. رباعی شمارهٔ ۵۸آنجا که تویی عقل کجا در تو رسد؟
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.