پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۶

بازم غم عشق یار در کار آورد

غم در دل من، بین، که چه گل بار آورد؟

هر سال بهار ما گل آوردی بار

امسال بجای گل همه خار آورد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵۸آنجا که تویی عقل کجا در تو رسد؟
  2. رباعی شمارهٔ ۵۹مسکین دل من! که بی‌سرانجام بماند
  3. رباعی شمارهٔ ۶۰از روز وجودم شفقی بیش نماند
  4. رباعی شمارهٔ ۶۱یک عالم از آب و گل بپرداخته‌اند
  5. رباعی شمارهٔ ۶۲در سابقه چون قرار عالم دادند
  6. رباعی شمارهٔ ۶۳زان پیش که این چرخ معلا کردند
  7. رباعی شمارهٔ ۶۴بی روی تو عاشقت رخ گل چه کند؟
  8. رباعی شمارهٔ ۶۵هر کتب خرد، که هست، اگر برخوانند
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.