پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۵

وقت است که بر لاله خروشی بزنیم

بر سبزه و گل‌خانه فروشی بزنیم

دفتر به خرابات فرستیم به می

بر مدرسه بگذریم و دوشی بزنیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۷چون درد نداری، ای دل سرگردان
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۸هر دم شب هجران تو، ای جان و جهان
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۹هر شب به سر کوی تو آیم به فغان
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۰تا چند مرا به دست هجران دادن؟
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۱هان! راز دل خستهٔ ما فاش مکن
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۲خورشید رخا، ز بنده تحویل مکن
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۳ای نفس خسیس، رو تباهی می‌کن
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۴آخر بدمد صبح امید از شب من
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.