پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۸

هر دم شب هجران تو، ای جان و جهان

تاریک‌تر است و می‌نگیرد نقصان

یا دیدهٔ بخت من مگر کور شده است؟

یا نیست شب هجر تو را خود پایان؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۰تا چند مرا به دست هجران دادن؟
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۱هان! راز دل خستهٔ ما فاش مکن
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۲خورشید رخا، ز بنده تحویل مکن
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۳ای نفس خسیس، رو تباهی می‌کن
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۴آخر بدمد صبح امید از شب من
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۵ای یاد تو آفت سکون دل من
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۶ای دل، پس زنجیر تو دیوانه نشین
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۷گر زانکه بود دل مجاهد با تو
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.