پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۲

آوازهٔ حسنت از جهان می‌شنوم

شرح غمت از پیر و جوان می‌شنوم

آن بخت ندارم که ببینم رویت

باری، نامت ز این و آن می‌شنوم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۴در عشق تو زارتر ز موی تو شدیم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۵وقت است که بر لاله خروشی بزنیم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۶امروز به شهر دل پریشان ماییم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۷چون درد نداری، ای دل سرگردان
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۸هر دم شب هجران تو، ای جان و جهان
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۹هر شب به سر کوی تو آیم به فغان
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۰تا چند مرا به دست هجران دادن؟
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۱هان! راز دل خستهٔ ما فاش مکن
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.