پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۶

اندر غم تو نگار، همچون نارم

می‌سوزم و می‌سازم و دم برنارم

تا دست به گردن تو اندر نارم

آکنده به غم چو دانه اندر نارم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۸چون قصهٔ هجران و فراق آغازم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۹بگذار، اگر چه رندم و اوباشم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۰پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۱با نفس خسیس در نبردم، چه کنم؟
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۲آوازهٔ حسنت از جهان می‌شنوم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۳آزاده دلی ز خویشتن می‌خواهم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۴در عشق تو زارتر ز موی تو شدیم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۵وقت است که بر لاله خروشی بزنیم
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.