پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۴

در سر هوس شراب و ساقی دارم

تا جام جهان نمای باقی دارم

گر بر در میخانه روم، شاید، از انک

با دوست امید هم وثاقی دارم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۶اندر غم تو نگار، همچون نارم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۷یارب، به تو در گریختم بپذیرم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰۸چون قصهٔ هجران و فراق آغازم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰۹بگذار، اگر چه رندم و اوباشم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۰پیوسته صبور و رنج‌کش می‌باشم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۱با نفس خسیس در نبردم، چه کنم؟
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۲آوازهٔ حسنت از جهان می‌شنوم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۳آزاده دلی ز خویشتن می‌خواهم
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.