پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۲

چون جیش حبش گرد رخش صف میزد

چشمم ز غضب موج و دلم تف میزد

دندان صفت از لبش ندیدم کامی

و احوال دلم رقیب بر دف میزد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۴چون نرگست آغازه بدمستی کرد
  2. شمارهٔ ۲۶۵آن دم که خم عشق بجوش آمده بود
  3. شمارهٔ ۲۶۶چشمم چو بر آن رسته دندان افتاد
  4. شمارهٔ ۲۶۷چون سرو سهی قد تو پیراسته شد
  5. شمارهٔ ۲۶۸خورشید نماز شام چون روی تو دید
  6. شمارهٔ ۲۶۹خوش باش که جز تو دگری نیست پدید
  7. شمارهٔ ۲۷۰خطش رقم غالیه بر ماه کشید
  8. شمارهٔ ۲۷۱خصمت که عناد با تو آغاز کند
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.