پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۷

چون سرو سهی قد تو پیراسته شد

چون لاله بعنبر رخت آراسته شد

از بس که دلم فکر میانت میکرد

از فکرت باریک دلم کاسته شد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۹خوش باش که جز تو دگری نیست پدید
  2. شمارهٔ ۲۷۰خطش رقم غالیه بر ماه کشید
  3. شمارهٔ ۲۷۱خصمت که عناد با تو آغاز کند
  4. شمارهٔ ۲۷۲خوشتر ز لب آن بت چین نوش که دید
  5. شمارهٔ ۲۷۳دل خون شد و فریادرسی راست نکرد
  6. شمارهٔ ۲۷۴در هجر تو از من اثر وعین نماند
  7. شمارهٔ ۲۷۵در حال که جانان برم آید برود
  8. شمارهٔ ۲۷۶دلبر شب دوش چون ز رخ پرده گشود
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.