پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۵

در حال که جانان برم آید برود

و اندر پی آن رخ نماید برود

زان گریه کنم چو ابر کانماه چو برق

حالی که نقاب وا گشاید برود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷۷دلبر بجفا ممتحنم میدارد
  2. شمارهٔ ۲۷۸روشن شود آنرا که هدایت باشد
  3. شمارهٔ ۲۷۹پندم بشنو که هر که این پند شنود
  4. شمارهٔ ۲۸۰ز اندیشه هر چه وصف مالی دارد
  5. شمارهٔ ۲۸۱شاها ز منت گرچه نمیآید یاد
  6. شمارهٔ ۲۸۲گردون نفسی بکار من دور نکرد
  7. شمارهٔ ۲۸۳گر دلبر ما غمخور ما خواهد بود
  8. شمارهٔ ۲۸۴گر دوست بکام در کنارم باشد
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.