پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۴

گر دوست بکام در کنارم باشد

با نیک و بد جهان چکارم باشد

در عشق وی آبروی من هیچ نماند

ور ماند ز چشم اشکبارم باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۶مردم نکند روزی خود بیش بجهد
  2. شمارهٔ ۲۸۷هر چند که فرزند بسامان باشد
  3. شمارهٔ ۲۸۸ما را فلک از دوست اگر دور افکند
  4. شمارهٔ ۲۸۹هر کو بجهان بجز خوشی نگزیند
  5. شمارهٔ ۲۹۰وقتیکه یلان برند بر کنده حسد
  6. شمارهٔ ۲۹۱در کان کرم فضه وارزیز نماند
  7. شمارهٔ ۲۹۲گفتند که خرمی در افاق نماند
  8. شمارهٔ ۲۹۳هرگز فلکم زیاد می نگذارد
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.