پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۹

هر کو بجهان بجز خوشی نگزیند

باید که دمی بی صنمی ننشیند

دانم که ز دیده بهگزینتر نبود

او نیز جهان بمردمی میبیند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۱در کان کرم فضه وارزیز نماند
  2. شمارهٔ ۲۹۲گفتند که خرمی در افاق نماند
  3. شمارهٔ ۲۹۳هرگز فلکم زیاد می نگذارد
  4. شمارهٔ ۲۹۴رویت که در او دیده صفای جان دید
  5. شمارهٔ ۲۹۵هرگز بمراد من فلک دور نکرد
  6. شمارهٔ ۲۹۶نفسیست مرا که تشنگیش ار بکشد
  7. شمارهٔ ۲۹۷یارم چو بباغ وصل خود بار نداد
  8. شمارهٔ ۲۹۸شب نیست که دور از تو دلم خون نشود
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.