پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۹۱

در کان کرم فضه وارزیز نماند

وز جمله جواهر بجز ازریز نماند

در نوبت ما نخاست یک مرد کریم

جز طاهر اسحاق که آن نیز نماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹۳هرگز فلکم زیاد می نگذارد
  2. شمارهٔ ۲۹۴رویت که در او دیده صفای جان دید
  3. شمارهٔ ۲۹۵هرگز بمراد من فلک دور نکرد
  4. شمارهٔ ۲۹۶نفسیست مرا که تشنگیش ار بکشد
  5. شمارهٔ ۲۹۷یارم چو بباغ وصل خود بار نداد
  6. شمارهٔ ۲۹۸شب نیست که دور از تو دلم خون نشود
  7. شمارهٔ ۲۹۹هر کو ز هوا در آتش می افتاد
  8. شمارهٔ ۳۰۰محمود طبیب چون بطب دست گشود
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.