پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۰

خطش رقم غالیه بر ماه کشید

چشم بد از و دور که دلخواه کشید

نی نی غلطم زنک بر آئینه نشست

از بس که دل خسته من آه کشید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷۲خوشتر ز لب آن بت چین نوش که دید
  2. شمارهٔ ۲۷۳دل خون شد و فریادرسی راست نکرد
  3. شمارهٔ ۲۷۴در هجر تو از من اثر وعین نماند
  4. شمارهٔ ۲۷۵در حال که جانان برم آید برود
  5. شمارهٔ ۲۷۶دلبر شب دوش چون ز رخ پرده گشود
  6. شمارهٔ ۲۷۷دلبر بجفا ممتحنم میدارد
  7. شمارهٔ ۲۷۸روشن شود آنرا که هدایت باشد
  8. شمارهٔ ۲۷۹پندم بشنو که هر که این پند شنود
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.