پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۱

چون نرکس تو غمزه جادو بگشود

از جمله گلها قصب السبق ربود

سحرش بنگر که با همه مستی خویش

در صبحدم آفتاب زردی بنمود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۳چون گشت زمین از سپه برف سفید
  2. شمارهٔ ۲۶۴چون نرگست آغازه بدمستی کرد
  3. شمارهٔ ۲۶۵آن دم که خم عشق بجوش آمده بود
  4. شمارهٔ ۲۶۶چشمم چو بر آن رسته دندان افتاد
  5. شمارهٔ ۲۶۷چون سرو سهی قد تو پیراسته شد
  6. شمارهٔ ۲۶۸خورشید نماز شام چون روی تو دید
  7. شمارهٔ ۲۶۹خوش باش که جز تو دگری نیست پدید
  8. شمارهٔ ۲۷۰خطش رقم غالیه بر ماه کشید
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.