پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۸

چون شب رقم از غالیه بر روز کشید

آمد بت من در پی او ماه رسید

شب چون شبه بود و دل همیگفت که هست

یا مه زرخش یا رخش از ماه پدید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۰چون اشکم ازینچشم چو جیحون بچکد
  2. شمارهٔ ۲۶۱چون نرکس تو غمزه جادو بگشود
  3. شمارهٔ ۲۶۲چون جیش حبش گرد رخش صف میزد
  4. شمارهٔ ۲۶۳چون گشت زمین از سپه برف سفید
  5. شمارهٔ ۲۶۴چون نرگست آغازه بدمستی کرد
  6. شمارهٔ ۲۶۵آن دم که خم عشق بجوش آمده بود
  7. شمارهٔ ۲۶۶چشمم چو بر آن رسته دندان افتاد
  8. شمارهٔ ۲۶۷چون سرو سهی قد تو پیراسته شد
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.