ابن یمین
شمارهٔ ۲۵۵
تا ابن یمین از این جهان می نرود
اندوه تواش از دل و جان می نرود
ممکن نبود آنکه رود از سر او
سودای تو تا در سر آن می نرود
ابن یمین
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۵۷تا چرخ و فلک مدار بنیاد نهاد
- شمارهٔ ۲۵۸چون شب رقم از غالیه بر روز کشید
- شمارهٔ ۲۵۹انکس که ز عاشقان نشانی دارد
- شمارهٔ ۲۶۰چون اشکم ازینچشم چو جیحون بچکد
- شمارهٔ ۲۶۱چون نرکس تو غمزه جادو بگشود
- شمارهٔ ۲۶۲چون جیش حبش گرد رخش صف میزد
- شمارهٔ ۲۶۳چون گشت زمین از سپه برف سفید
- شمارهٔ ۲۶۴چون نرگست آغازه بدمستی کرد
درباره‌ی ابن یمین
امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.