پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۴

یا رب ز خرد مدار محروم مرا

میدار بنام نیک موسوم مرا

پیرایه تو داده ئی مرا گوهر نظم

عاطل مکن از گوهر منظوم مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶نائی که جمال دلستانست او را
  2. شمارهٔ ۱۷گفتم صنما غم رهی نیست ترا
  3. شمارهٔ ۱۸حسنت که بر او روح نظر داشت مرا
  4. شمارهٔ ۱۹گل دید صفای آنرخ نیکو را
  5. شمارهٔ ۲۰دلدار همیگفت من محزون را
  6. شمارهٔ ۲۱خاتون جهان جهانملک خاتون را
  7. شمارهٔ ۲۲برخیز اگر دسترسی هست ترا
  8. شمارهٔ ۲۳در فتنه این و آن میفکن خود را
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.