ابن یمین
شمارهٔ ۲۰
دلدار همیگفت من محزون را
کآخر چه دواکنی دل پرخون را
از وی چو شنیدم اینسخن بگشادم
قفل از سر درج گوهر موزون را
ابن یمین
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۲برخیز اگر دسترسی هست ترا
- شمارهٔ ۲۳در فتنه این و آن میفکن خود را
- شمارهٔ ۲۴دل شد سیه از سپیدی برف مرا
- شمارهٔ ۲۵گر قصد کند بصد ضرر روی مرا
- شمارهٔ ۲۶من بنده نکو شناسم احوال ترا
- شمارهٔ ۲۷دارم هوس لعل تو ایدر خوشاب
- شمارهٔ ۲۸کردی دلم ایماه دل افروز کباب
- شمارهٔ ۲۹بر خاک فتاده رند کی مست و خراب
درباره‌ی ابن یمین
امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.