پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۲۳

در فتنه این و آن میفکن خود را

در بیم و بلای جان میفکن خود را

کاریکه در آن بسعی تو حاجت نیست

ز نهار در آن میان میفکن خود را

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵گر قصد کند بصد ضرر روی مرا
  2. شمارهٔ ۲۶من بنده نکو شناسم احوال ترا
  3. شمارهٔ ۲۷دارم هوس لعل تو ایدر خوشاب
  4. شمارهٔ ۲۸کردی دلم ایماه دل افروز کباب
  5. شمارهٔ ۲۹بر خاک فتاده رند کی مست و خراب
  6. شمارهٔ ۳۰معشوقه چو بامداد برخاست ز خواب
  7. شمارهٔ ۳۱گر میطلبی گوهر اسرار طلب
  8. شمارهٔ ۳۲دی ترک پری پیکر من مست خراب
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.