ابن یمین
شمارهٔ ۱۸
حسنت که بر او روح نظر داشت مرا
دائم لب و دیده خشک و تر داشت مرا
هم ز اول کار چون سرماش نبود
در پای غمت ز دست برداشت مرا
ابن یمین
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۰دلدار همیگفت من محزون را
- شمارهٔ ۲۱خاتون جهان جهانملک خاتون را
- شمارهٔ ۲۲برخیز اگر دسترسی هست ترا
- شمارهٔ ۲۳در فتنه این و آن میفکن خود را
- شمارهٔ ۲۴دل شد سیه از سپیدی برف مرا
- شمارهٔ ۲۵گر قصد کند بصد ضرر روی مرا
- شمارهٔ ۲۶من بنده نکو شناسم احوال ترا
- شمارهٔ ۲۷دارم هوس لعل تو ایدر خوشاب
درباره‌ی ابن یمین
امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.