پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

رباعیات

شمارهٔ ۱۷

گفتم صنما غم رهی نیست ترا

وز درد درونم آگهی نیست ترا

هرگز نکنی دوا بسیب ز نخم

گفتا که کنون به از بهی نیست ترا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹گل دید صفای آنرخ نیکو را
  2. شمارهٔ ۲۰دلدار همیگفت من محزون را
  3. شمارهٔ ۲۱خاتون جهان جهانملک خاتون را
  4. شمارهٔ ۲۲برخیز اگر دسترسی هست ترا
  5. شمارهٔ ۲۳در فتنه این و آن میفکن خود را
  6. شمارهٔ ۲۴دل شد سیه از سپیدی برف مرا
  7. شمارهٔ ۲۵گر قصد کند بصد ضرر روی مرا
  8. شمارهٔ ۲۶من بنده نکو شناسم احوال ترا
همه‌ی رباعیات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.