پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٨۴۴

سیرت آزادگان از سفلگان هرگز مجوی

کی بود چون سرو سوسن هر کجا خار و خسی

آبروی از آتش شهوت چرا ریزی بخاک

از هوا چون بگذری زان پس صفا بینی بسی

شوربای چشم خود خوردن بر ابن یمین

به که باید خورد سکبای رخ هر ناکسی

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٨۴۶سپهرا من از گردشت فارغم
  2. شمارهٔ ٨۴٧شهاب‌الدین علی را گفت یاری
  3. شمارهٔ ٨۴٨صاحبا بنده را بخدمت تو
  4. شمارهٔ ٨۴٩صحبت صاحبنظر باید که باشد با دو کس
  5. شمارهٔ ٨۵٠عمری بغفلت ایدل نادان گذاشتی
  6. شمارهٔ ٨۵١عزیزی مرا گفت بر گو چه حالست
  7. شمارهٔ ٨۵٢عاقل نکند بهیچ روئی
  8. شمارهٔ ٨۵٣عماد الدین محمد را بگوئید
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.