پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٨۴٨

صاحبا بنده را بخدمت تو

پیش ازین بیش ازین محل بودی

بعنایت که داشتی با او

پیش آزادگان مثل بودی

از شرف در پناه سایه تو

همچو خورشید در حمل بودی

از تو تحسینش بود و احسان هم

که گهی نیز در عمل بودی

بنده را هم قواعد اخلاص

داند ایزد که بی خلل بودی

آنچه رایت بدان نظر کردی

ورچه بر تارک زحل بودی

رفتمی از پی ارچه رهگذرش

بر سر کوچه اجل بودی

وینزمان همچو عهد پیشین است

حاش لله که بر بدل بودی

چشم آن دارم از مکارم تو

که بصد نوعم ار زلل بودی

نقد من یافتی رواج از تو

ورچه یکبارگی دغل بودی

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٨۵٠عمری بغفلت ایدل نادان گذاشتی
  2. شمارهٔ ٨۵١عزیزی مرا گفت بر گو چه حالست
  3. شمارهٔ ٨۵٢عاقل نکند بهیچ روئی
  4. شمارهٔ ٨۵٣عماد الدین محمد را بگوئید
  5. شمارهٔ ٨۵۴فیلسوف زمانه قطب الدین
  6. شمارهٔ ٨۵۵فرزند هنرمند من ای نور دو چشمم
  7. شمارهٔ ٨۵۶فیلسوفی گفتم اندر خطه هندوستان
  8. شمارهٔ ٨۵٧قطب سپهر مکرمت ای یافته دلم
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.