پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٨۴٩

صحبت صاحبنظر باید که باشد با دو کس

یا کریمی نامجوی و یا حکیمی راستگوی

تا ز جود آن درین دنیا بیابد بکام دل

یا ز علم این بدان دنیا بیابد آبروی

گر خرد داری مشو یکدم جدا زین هر دو تن

ور نیابی هر دو را باری یکی زینها بجوی

ور یکی را هم نیابی این خود اندر عهد ماست

کنج عزلت گیر و دیگر در پی دنیا مپوی

خویشتن را در خطر مفکن بامید بهی

کز کنار چشمه ناید تا ابد سالم سبوی

عزت ار خواهی که یابی خیز چون ابن یمین

آب خورسندی بجوی و دست ازین دو نان بشوی

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٨۵١عزیزی مرا گفت بر گو چه حالست
  2. شمارهٔ ٨۵٢عاقل نکند بهیچ روئی
  3. شمارهٔ ٨۵٣عماد الدین محمد را بگوئید
  4. شمارهٔ ٨۵۴فیلسوف زمانه قطب الدین
  5. شمارهٔ ٨۵۵فرزند هنرمند من ای نور دو چشمم
  6. شمارهٔ ٨۵۶فیلسوفی گفتم اندر خطه هندوستان
  7. شمارهٔ ٨۵٧قطب سپهر مکرمت ای یافته دلم
  8. شمارهٔ ٨۵٨کاشکی با اینهمه محنت که من دارم ز غم
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.