پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۶١٠

سلطان تاجبخش مرا پیش تخت خواند

بر امتثال حکم بناچار تافتم

تا زر زنم بمدحت او بوته ضمیر

صد ره بتاب آتش اندیشه تافتم

وز بهر ارمغانی او دیبه ثنا

از تار و پود لفظ و معانی ببافتم

چون گشت روشنش که من اندر گه بیان

موی سخن بناوک فکرت شکافتم

در بازوی فصاحت گردنکشان نظم

از قوت طبیعت خود رشته بافتم

تشریف خاص خویشتنم داد و عقل گفت

کز برکت برامکه بود آنچه یافتم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶١٢شنیدم از سر منبر مذکری میگفت
  2. شمارهٔ ۶١٣شهریارا من از این حضرت چون خلد برین
  3. شمارهٔ ۶١۴شرح جوری که من از دور قمر می‌بینم
  4. شمارهٔ ۶١۵شرح شوق و نیازمندی خویش
  5. شمارهٔ ۶١۶صحبت جمغی که ما را دوستان میزیستند
  6. شمارهٔ ۶١٧صاحبا گر چنین همی شاید
  7. شمارهٔ ۶١٨ظفر نیافت خردمند در جهان روزی
  8. شمارهٔ ۶١٩فیلسوفی که من در اسرارش
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.