پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۶٠۵

روزگاریست که بر خاطر ارباب هنر

از جفای فلک سفله ستم میبینم

و آنکسانرا که بمقدار جوی نیست هنر

بیشتر با زر و با سیم و درم میبینم

عاقلانی که شکافند بتاریکی موی

از پی توشه یکروزه دژم میبینم

اقتضای فلک سفله چنین است ولیک

هم ز نا یافتن اهل کرم میبینم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶٠٧ز دیوانه ئی کرد روزی سؤال
  2. شمارهٔ ۶٠٨سپهر مهر جلالت جلال دولت و دین
  3. شمارهٔ ۶٠٩سرگشته بهر دانه چه باشم چو آسیا
  4. شمارهٔ ۶١٠سلطان تاجبخش مرا پیش تخت خواند
  5. شمارهٔ ۶١١سالها در چار سوی خطه کون و فساد
  6. شمارهٔ ۶١٢شنیدم از سر منبر مذکری میگفت
  7. شمارهٔ ۶١٣شهریارا من از این حضرت چون خلد برین
  8. شمارهٔ ۶١۴شرح جوری که من از دور قمر می‌بینم
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.