پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۵١۴

منم آنکس که بهر گوهر فضل

گشته در بحر فکرتم غواص

مدحت گفته های من گویند

اهل تمییز از عوام و خواص

گر عطارد نکوهدم شاید

ز آنکه القاص لایحب القاص

گر نه از طبع جوهریم بدی

سیم گشتی بقدر کم ز رصاص

آنکه زین پیش بود اهل نفاق

اینزمان میزند دم از اخلاص

لیک ممکن نگرددش بحیل

رستن از من و لات حین مناص

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵١۶یک نکته اختیار کن از عقل خرده دان
  2. شمارهٔ ۵١٧بدوستی که نیاید امیدها همه راست
  3. شمارهٔ ۵١٨طلب کن گوشه امن و فراغی
  4. شمارهٔ ۵١٩پیشتر زینکه رند وش بودم
  5. شمارهٔ ۵٢٠عزمم درست گشت که نارم دگر بکف
  6. شمارهٔ ۵٢١پیشتر زین روزگاری داشتم الحق چنانک
  7. شمارهٔ ۵٢٢شاعری نیست پیشه ئی که ازو
  8. شمارهٔ ۵٢٣ای سپهر بیحفاظ دون نواز
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.