پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۵٢٣

ای سپهر بیحفاظ دون نواز

صرفه میکن گاهگاهی در صروف

کارهائی کز تو میآید برون

اهل دانش را نمیباشد وقوف

تربیتها میکنی نا اهل را

چشم شهبازی همیداری ز کوف

سگ نخواهد کرد شیری در شکار

گر کنی ز اطلس جل او را یا ز صوف

از تو گر یابند زخم اهل هنر

عیب نبود ماه تابان را خسوف

گر تو با ابن یمین باشی بکین

ز آن چه باک او را چو هست ایزد رئوف

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵٢۵در وصیت از بزرگان جهان
  2. شمارهٔ ۵٢۶زمن نا مناسب بود اینزمان
  3. شمارهٔ ۵٢٧من از فروتر خویش ار همی کشم رنجی
  4. شمارهٔ ۵٢٨آنرا که بخت یار و سعادت بود رفیق
  5. شمارهٔ ۵٢٩از بخل و ز کبر بر حذر باش
  6. شمارهٔ ۵٣٠دلا مکارم اخلاق اگر همی خواهی
  7. شمارهٔ ۵٣١دلا تا میتوان کردن منه پیش سران گردن
  8. شمارهٔ ۵٣٢سیه باد روی سپهر کبود
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.