پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۵٢٢

شاعری نیست پیشه ئی که ازو

رسدت نان بتره تره بدوغ

زان بود کار شاعران بی نور

که ندارد چراغ کذب فروغ

راستی سخت زشت و بیمعنی است

اجرتی خواستن برای دروغ

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵٢۴حال صیغت امر و ماضی و مضارع بودنست
  2. شمارهٔ ۵٢۵در وصیت از بزرگان جهان
  3. شمارهٔ ۵٢۶زمن نا مناسب بود اینزمان
  4. شمارهٔ ۵٢٧من از فروتر خویش ار همی کشم رنجی
  5. شمارهٔ ۵٢٨آنرا که بخت یار و سعادت بود رفیق
  6. شمارهٔ ۵٢٩از بخل و ز کبر بر حذر باش
  7. شمارهٔ ۵٣٠دلا مکارم اخلاق اگر همی خواهی
  8. شمارهٔ ۵٣١دلا تا میتوان کردن منه پیش سران گردن
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.