پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۵١٣

گر کسی با تو میزند لافی

که ترا دوستم بصد اخلاص

نقد او بر محک تجربه زن

تا کنی فرق سیم او زر صاص

گوشه ئی نان دوست گر شکنی

که بجوئی از آن ز ضعف خلاص

فی المثل گر برادر و پدرست

بشکند در زمان سرت بقصاص

بعد از آن گر بعذر پیش آید

روبرو خوان و لات حین مناص

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵١۵رضی ملت و دین ایکه با افاضت تو
  2. شمارهٔ ۵١۶یک نکته اختیار کن از عقل خرده دان
  3. شمارهٔ ۵١٧بدوستی که نیاید امیدها همه راست
  4. شمارهٔ ۵١٨طلب کن گوشه امن و فراغی
  5. شمارهٔ ۵١٩پیشتر زینکه رند وش بودم
  6. شمارهٔ ۵٢٠عزمم درست گشت که نارم دگر بکف
  7. شمارهٔ ۵٢١پیشتر زین روزگاری داشتم الحق چنانک
  8. شمارهٔ ۵٢٢شاعری نیست پیشه ئی که ازو
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.