پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۴١۵

چو دنیا کند با تو بخشش تو نیز

ببخشش که گردان بود روزگار

نه از جود یابد چو آمد کمی

نه بخلش بود چون شود گوشدار

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴١٧حضرت اصحاب دنیا را مثالی گفته اند
  2. شمارهٔ ۴١٨خرم آزاده ئی که نشناسد
  3. شمارهٔ ۴١٩خداوند دریا دل ای آنکه یافت
  4. شمارهٔ ۴٢٠خیز ای نسیم باد صبا از طریق لطف
  5. شمارهٔ ۴٢١دوش با خود نفسی مصلحت دنیا را
  6. شمارهٔ ۴٢٢دی مرا دوستی که مایل بود
  7. شمارهٔ ۴٢٣در باب تواضع آنچه دانی
  8. شمارهٔ ۴٢۴روزی که فتوحی رسد از عالم غیبت
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.