پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۴١٩

خداوند دریا دل ای آنکه یافت

ز جود تو جان خلایق سرور

عطای کفت گوهر افشانت هست

بمن بنده نزدیک و من از تو دور

تو چون آفتابی که گاه طلوع

رساند بدور و به نزدیک نور

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴٢١دوش با خود نفسی مصلحت دنیا را
  2. شمارهٔ ۴٢٢دی مرا دوستی که مایل بود
  3. شمارهٔ ۴٢٣در باب تواضع آنچه دانی
  4. شمارهٔ ۴٢۴روزی که فتوحی رسد از عالم غیبت
  5. شمارهٔ ۴٢۵زین همدمان فغان که همه مار ماهیند
  6. شمارهٔ ۴٢۶ز حالم نیست آگه کس که چون من
  7. شمارهٔ ۴٢٧ز دانای صانع مشو نا امید
  8. شمارهٔ ۴٢٨زمستان و پیری و بیحاصلی
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.