پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۴٢٢

دی مرا دوستی که مایل بود

دائمش خاطر خطیر بشعر

گفت از اشعار خود بخوان غزلی

ای تو بر شاعران امیر بشعر

گفتم از شعر کرده ام اعراض

گرچه هستم بلا نظیر به شعر

زان کز ابناء دهر نیست کسی

نه جوان راغب و نه پیر بشعر

وین بتر تر که طبع وقادم

می نپردازد از شعیر بشعر

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴٢۴روزی که فتوحی رسد از عالم غیبت
  2. شمارهٔ ۴٢۵زین همدمان فغان که همه مار ماهیند
  3. شمارهٔ ۴٢۶ز حالم نیست آگه کس که چون من
  4. شمارهٔ ۴٢٧ز دانای صانع مشو نا امید
  5. شمارهٔ ۴٢٨زمستان و پیری و بیحاصلی
  6. شمارهٔ ۴٢٩سر افاضل عالم امام عبدالحی
  7. شمارهٔ ۴٣٠شکر انعام حاتم ثانی
  8. شمارهٔ ۴٣١شنیدم که عیسی علیه السلام
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.