پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ١۶۵

مرا بلبل طبع شیرین نفس

کز آواز او عقل مدهوش گشت

زبانی که وقت نوا میگشاد

فرو بست و یکسر از آن گوش گشت

که اندر خزان مشیب اوفتاد

بهار شبابش فراموش گشت

نبیند گل خرمی ز آنسبب

زبانرا فرو بست و خاموش گشت

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ١۶٧منم ابن یمین ذاتی که او را
  2. شمارهٔ ١۶٨مدتی در طلب مال جهان کردم سعی
  3. شمارهٔ ١۶٩مرا نیمه نانی که در خور بود
  4. شمارهٔ ١٧٠ما را حکایتی عجب افتاد با ملک
  5. شمارهٔ ١٧١مرا صورت از لغوه گر کج شود
  6. شمارهٔ ١٧٢معنی طلب که بر در و دیوار صورتست
  7. شمارهٔ ١٧٣مرا مذهب اینست گیری تو نیز
  8. شمارهٔ ١٧۴مخور ای ابن یمین غم چو وفاقت برسد
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.