پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ١١۶

در بهشت است هر که در وطنش

نعمتی هست و جیق و واقی نیست

کنج عزلت گزید و در عالم

در پی طارم و رواقی نیست

هر دم از ناگوار ناجنسیش

همنشینی و هم وثاقی نیست

هر که جفت چنین مراد بود

همچو او در زمانه طاقی نیست

خوش کسی کین سعادتش باشد

هست شاهی و طمطراقی نیست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ١١٨در زبان فارسی فرقی میان دال و ذال
  2. شمارهٔ ١١٩رزق مقسوم و وقت معلومست
  3. شمارهٔ ١٢٠رسد ایدل بتو روزی تو بیسعی ولیک
  4. شمارهٔ ١٢١روز بازار فضل کاسد شد
  5. شمارهٔ ١٢٢رسید نامه نامی ببنده ابن یمین
  6. شمارهٔ ١٢٣ز یاری در خماری باده جستم
  7. شمارهٔ ١٢۴ز آنها که خبث باطن ایشانت ظاهرست
  8. شمارهٔ ١٢۵زدم از کتم عدم خیمه بصحرای وجود
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.