پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ١١۵

در جهان هیچ به از عزلت و تنهائی نیست

وین سعادت ز در مردم هرجائی نیست

اینچنین دولت فرخنده کسی یابد و بس

که وی امروز در اندیشه فردائی نیست

گوشه خلوت و در وی سخن اهل هنر

گر بود در نظر اندیشه تنهائی نیست

گنج عزلت که فراغی و رفاغی است در او

بخوشی کمتر ازین منظر مینائی نیست

گر بدست آید از نیکو نه مباد ابن یمین

بفروشد بجهانیش که سودائی نیست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ١١٧دی گفت دوستی که مرا موی رو سفید
  2. شمارهٔ ١١٨در زبان فارسی فرقی میان دال و ذال
  3. شمارهٔ ١١٩رزق مقسوم و وقت معلومست
  4. شمارهٔ ١٢٠رسد ایدل بتو روزی تو بیسعی ولیک
  5. شمارهٔ ١٢١روز بازار فضل کاسد شد
  6. شمارهٔ ١٢٢رسید نامه نامی ببنده ابن یمین
  7. شمارهٔ ١٢٣ز یاری در خماری باده جستم
  8. شمارهٔ ١٢۴ز آنها که خبث باطن ایشانت ظاهرست
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.