پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ١١٣

دی مرا گفت محترم یاری

که دلم هیچ راز ازو ننهفت

که بگلزار طبع وقادت

در بهار سخن چه غنچه شکفت

نوک الماس فکر ثاقب تو

گوهر نظم در مدیح که سفت

گفتم اکنون بمدح و هجو کسی

نشود فکر با ضمیرم جفت

ز آنکه مرد دروغ نیست رهی

وندرین عهد راست نتوان گفت

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ١١۵در جهان هیچ به از عزلت و تنهائی نیست
  2. شمارهٔ ١١۶در بهشت است هر که در وطنش
  3. شمارهٔ ١١٧دی گفت دوستی که مرا موی رو سفید
  4. شمارهٔ ١١٨در زبان فارسی فرقی میان دال و ذال
  5. شمارهٔ ١١٩رزق مقسوم و وقت معلومست
  6. شمارهٔ ١٢٠رسد ایدل بتو روزی تو بیسعی ولیک
  7. شمارهٔ ١٢١روز بازار فضل کاسد شد
  8. شمارهٔ ١٢٢رسید نامه نامی ببنده ابن یمین
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.