پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

اشعار عربی

شمارهٔ ۴٧ - ایضاً

لا تصحبن لئام الناس ان لهم

عدوی و ان کنت غرمنا حبیب

و اصحب اخا کرم تحظی بصحبته

فالطبع مکتسب من کل مصحوب

فالریح آخذه مما تمر به

نتنا من النتن و طیبا من الطیب

ادامه‌ی اشعار عربی

  1. شمارهٔ ۴٩ - ایضاًفلا تفرح و لا تحزن بحال
  2. شمارهٔ ۵٠ - ترجمهبحذر از بلا مجوی خلاص
  3. شمارهٔ ۵١ - ایضاًاذا أمکنت فرصه فی العدو
  4. شمارهٔ ۵٢ - ترجمهترا ایزد چو بر دشمن ظفر داد
  5. شمارهٔ ۵٣ - ایضاًقیل لی أنت أفضل الناس طرا
  6. شمارهٔ ۵۴ - ترجمهمرا چه گفت یکی گفت در زمانه توئی
  7. شمارهٔ ۵۵ - ایضاًاعز الناس نفسا من تراه
  8. شمارهٔ ۵۶ - ترجمهآنکس بود عزیزتر اندر جهان که او
همه‌ی اشعار عربی ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.