پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

اشعار عربی

شمارهٔ ۵٣ - ایضاً

قیل لی أنت أفضل الناس طرا

فی المعانی و فی الکلام البدیه

فلماذا ترکت مدح ابن موسی

و الخصال الذی تجمّعن فیه

قلت لا استطیع مدح امام

کان جبریل خادما لابیه

ادامه‌ی اشعار عربی

  1. شمارهٔ ۵۵ - ایضاًاعز الناس نفسا من تراه
  2. شمارهٔ ۵۶ - ترجمهآنکس بود عزیزتر اندر جهان که او
  3. شمارهٔ ۵٧ - ایضاًاذا ظالم لیستحسن الظلم مذهبه
  4. شمارهٔ ۵٨ - ترجمههر حاکمی که مذهب ظلم آیدش پسند
  5. شمارهٔ ۵٩ - ایضاًالمت فحیت ثم قامت فودعت
  6. شمارهٔ ۶٠ - ترجمهفرود آمد درودم داد و برخاست
  7. شمارهٔ ۶١ - ملمعحاکم ما ز فرط بد نفسی
  8. شمارهٔ ۶٢ - قطعهیا ایها الرجل الذی تهوی به
همه‌ی اشعار عربی ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.