پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

اشعار عربی

شمارهٔ ۴٠ - ترجمه

علم را دیدم و تواضع را

کان بزرگی و این بلندی داد

وانکه بر بیخرد زبان بگشاد

خصم را ساز جنگ پیش نهاد

ادامه‌ی اشعار عربی

  1. شمارهٔ ۴٢ - ترجمهمردی که صلاح خود نداند در کار
  2. شمارهٔ ۴٣ - ایضاًیارب ان لم یکن فی وصله طمع
  3. شمارهٔ ۴۴ - ترجمهکردگار اگر طمع نتوان بوصلش داشتن
  4. شمارهٔ ۴۵ - ایضاًتحنیت ان یحیی ولم تر حاسدا
  5. شمارهٔ ۴۶ - ترجمهاز حسد نا اهلم ار گوید بدی
  6. شمارهٔ ۴٧ - ایضاًلا تصحبن لئام الناس ان لهم
  7. شمارهٔ ۴٨ - ترجمهپرهیز کن ز صحبت اصحاب لوم از آنک
  8. شمارهٔ ۴٩ - ایضاًفلا تفرح و لا تحزن بحال
همه‌ی اشعار عربی ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.