پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

اشعار عربی

شمارهٔ ٣٨ - ترجمه

هر پادشه که روی بلهو و طرب نهاد

میدان که هست مرتبتش را گه سقوط

میزان که برج اختر لهو و طرب بود

در وی رسد ز خسرو سیارگان هبوط

ادامه‌ی اشعار عربی

  1. شمارهٔ ۴٠ - ترجمهعلم را دیدم و تواضع را
  2. شمارهٔ ۴١ - ایضاًاذا المرء لم یعرف مصالح نفسه
  3. شمارهٔ ۴٢ - ترجمهمردی که صلاح خود نداند در کار
  4. شمارهٔ ۴٣ - ایضاًیارب ان لم یکن فی وصله طمع
  5. شمارهٔ ۴۴ - ترجمهکردگار اگر طمع نتوان بوصلش داشتن
  6. شمارهٔ ۴۵ - ایضاًتحنیت ان یحیی ولم تر حاسدا
  7. شمارهٔ ۴۶ - ترجمهاز حسد نا اهلم ار گوید بدی
  8. شمارهٔ ۴٧ - ایضاًلا تصحبن لئام الناس ان لهم
همه‌ی اشعار عربی ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.