پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

اشعار عربی

شمارهٔ ٣۶ - ترجمه

دختر رز را جدا کردند از مادر بزجر

پس سرش کردند از خواری بزیر پای پست

بعد از انش در میان خود حکومت داده اند

وای بر قومی که مظلومی بر ایشان حاکم است

ادامه‌ی اشعار عربی

  1. شمارهٔ ٣٨ - ترجمههر پادشه که روی بلهو و طرب نهاد
  2. شمارهٔ ٣٩ - ایضاًرایت العلم یرفع فی السمو
  3. شمارهٔ ۴٠ - ترجمهعلم را دیدم و تواضع را
  4. شمارهٔ ۴١ - ایضاًاذا المرء لم یعرف مصالح نفسه
  5. شمارهٔ ۴٢ - ترجمهمردی که صلاح خود نداند در کار
  6. شمارهٔ ۴٣ - ایضاًیارب ان لم یکن فی وصله طمع
  7. شمارهٔ ۴۴ - ترجمهکردگار اگر طمع نتوان بوصلش داشتن
  8. شمارهٔ ۴۵ - ایضاًتحنیت ان یحیی ولم تر حاسدا
همه‌ی اشعار عربی ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.