پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۴

خبری جان دل ز جانان پرس

درد بسیار شد ز درمان پرس

ما کجا و وصال یار کجا

هر چه پرسی ز ما ز هجران پرس

پیش آدم حدیث رضوان گوی

غم یوسف ز پیر کنعان پرس

تو چه دانی که نطق مرغان چیست

قصه ی هدهد از سلیمان پرس

عاشقان غیمت بلا دانند

صبر ایوب را ز کرمان پرس

حال بر من فلک بگردانید

حالم از چرخ حال گردان پرس

حال سرگشتگی ابن حسام

زان خم طره ی پریشان پرس

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۹۶دوش از فراغ روی تو با روی سندروس
  2. غزل شمارهٔ ۹۷ما را ازین چمن صنمی گلعذار بس
  3. غزل شمارهٔ ۹۸صبا نشان غبار دیار یار بپرس
  4. غزل شمارهٔ ۹۹زهّاد و عُجب و گوشهٔ محراب و کار خویش
  5. غزل شمارهٔ ۱۰۰دانی چه گفت سالک خمّار خانه دوش
  6. غزل شمارهٔ ۱۰۱بیا که مجلس انس است و دلستان جان بخش
  7. غزل شمارهٔ ۱۰۲مرا به قبله ی روی خود آشنایی بخش
  8. غزل شمارهٔ ۱۰۳دلا چو شیوه ی رندی نمی رود از پیش
همه‌ی غزلیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.