پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۲

گرملک بنگرد آن چشم خوش و لعل لذیذ

دفع نظّارهٔ بد را بنویسد تعویذ

جام جم دور جهان را فلک از یاد ببرد

بده ای خسرو خوبان به من آن جام نبیذ

آیت حسن که در شان رخت نازل شد

بی‌مثال خط زلف تو نیابد تنفیذ

آنکه برداشت ترا کی فکند ابن حسام

نیست برداشتگان را ز کریمان تنبیذ

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۸۴خطت مشکست و خالت عتبر تر
  2. غزل شمارهٔ ۸۵ای اهل درد را ز تو هر دم غمی دگر
  3. غزل شمارهٔ ۸۶ای ز بی‌غمخواریت هردم دلم غمخواره‌تر
  4. غزل شمارهٔ ۸۷دلم فدای تو باد ای نسیم عنبر بیز
  5. غزل شمارهٔ ۸۸زبس که می کند آن چشم فتنه بر من ناز
  6. غزل شمارهٔ ۸۹می بیارید که ایام بهار است امروز
  7. غزل شمارهٔ ۹۰آتش مهرتو در سینه نهان است هنوز
  8. غزل شمارهٔ ۹۱چو زلف دوست بباید شبی سیاه و دراز
همه‌ی غزلیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.