پرش به محتوای اصلی
ابن حسام خوسفی ابن حسام خوسفی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۰

مژده ای دل مر ترا کآرامش جان می‌رسد

خَه خَه ای جان زنده شو چون بوی جانان می‌رسد

بَخ بَخ ای آدم ترا کایّام ناکامی گذشت

کز یزید خوش‌خبر پیغام رضوان می‌رسد

سر برآر ای ساکن بیت‌الحزن تا بشنوی

بوی پیراهن که از یوسف به کنعان می‌رسد

ای صبا فرّاشی فرش سبا کن دم به دم

خاصه چون هدهد به درگاه سلیمان می‌رسد

تازه باش ای گلبن شادی ز باغ مردمی

خوش برآ کآوازهٔ مرغ خوش‌الحان می‌رسد

سرو دلجویی چمن از قد خود چندین مناز

سرکشی از سر بنه سرو خرامان می‌رسد

گشت روشن مطلع صبح امید ابن‌حسام

ظلمت شب می‌رود خورشید تابان می‌رسد

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۸۲گرملک بنگرد آن چشم خوش و لعل لذیذ
  2. غزل شمارهٔ ۸۳زیاده می کند آن چشم پرخمار خمار
  3. غزل شمارهٔ ۸۴خطت مشکست و خالت عتبر تر
  4. غزل شمارهٔ ۸۵ای اهل درد را ز تو هر دم غمی دگر
  5. غزل شمارهٔ ۸۶ای ز بی‌غمخواریت هردم دلم غمخواره‌تر
  6. غزل شمارهٔ ۸۷دلم فدای تو باد ای نسیم عنبر بیز
  7. غزل شمارهٔ ۸۸زبس که می کند آن چشم فتنه بر من ناز
  8. غزل شمارهٔ ۸۹می بیارید که ایام بهار است امروز
همه‌ی غزلیات ←

ابن حسام خوسفی درباره‌ی ابن حسام خوسفی

مولانا محمد بن حسام‌الدین حسن بن شمس‌الدین محمد خوسفی شناخته شده به اِبنِ حِسام شاعر ایرانی زاده شده به سال ۷۸۲ یا ۷۸۳ هجری در روستای خوسف در منطقه قُهستان و در گذشته به سال ۸۷۵ هجری است. خاندان او تا نُه پشت اهل فضل و علم و ارشاد بوده‌اند؛ و نیای او شمس‌الدین زاهد، به پارسایی و عبادت معروف بوده‌است. وی به گفته دولتشاه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.