پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

قطعات

شمارهٔ ۴۱

به خدایی که قدرت او را

ماه را عاجز محاق کند

کاین دل ریش آرزومندم

تا که با وصلت اتفاق کند

گر زند خنده بر دروغ زند

ور کند شادیی نفاق کند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴۳گفت آن کس که در جهان او را
  2. شمارهٔ ۴۴چه فتوی کند خواجه خواجه زاده
  3. شمارهٔ ۴۵ای جهان کرم سلام علیک
  4. شمارهٔ ۴۶خداوندم ظهیرالدین ادام الله ایامه
  5. شمارهٔ ۴۷شمس یکدست که از دست من و زخم بدم
  6. شمارهٔ ۴۸اکنون که روزگار به انصاف می نهد
  7. شمارهٔ ۴۹از بلندی نه بر او راه دعای مستجاب
  8. شمارهٔ ۵۰چو گیتی بگسترد فرض جلالت
همه‌ی قطعات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.