مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۲۷
مرا ز غیبت خاقانی و خریش چه باک؟
چون او به نزد دل من کم از جوی سنجد
و گر برنجم ازو هم شگفت نیست از آنک
که گُربه عطسه شیرست و شیر ازو رنجد
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۹ز روح القدس دوش کردم سؤالی
- شمارهٔ ۳۰نه میر و شه بود هر کو کله دارد قبا بندد
- شمارهٔ ۳۱به خدایی که ید قدرت او
- شمارهٔ ۳۲از بستر غم که جای بدخواه تو باد
- شمارهٔ ۳۳به خدایی که در ستایش عقل
- شمارهٔ ۳۴تو آفتاب و سحابی شها به چشم کرم
- شمارهٔ ۳۵به خدایی که روی گردون را
- شمارهٔ ۳۶اوحد دین چون ز حادثات زمانه
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.