پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

قطعات

شمارهٔ ۲۸

هوا ز انسان خنک شد کز جنان حورا همی گوید

خنک آنکو درین سرما مقام اندر سقر دارد

ز مرغی کو خورد آتش حسدها می‌برد مرغی

که طوبی آشیانست وز کوثر آبخور دارد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۰نه میر و شه بود هر کو کله دارد قبا بندد
  2. شمارهٔ ۳۱به خدایی که ید قدرت او
  3. شمارهٔ ۳۲از بستر غم که جای بدخواه تو باد
  4. شمارهٔ ۳۳به خدایی که در ستایش عقل
  5. شمارهٔ ۳۴تو آفتاب و سحابی شها به چشم کرم
  6. شمارهٔ ۳۵به خدایی که روی گردون را
  7. شمارهٔ ۳۶اوحد دین چون ز حادثات زمانه
  8. شمارهٔ ۳۷دریا دلا! کسی که گهر چین لفظ تست
همه‌ی قطعات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.