مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۳۰
نه میر و شه بود هر کو کله دارد قبا بندد
که میر و شه کسی باشد که عالم را نگهدارد
نخیزد از قبا میری که موری هم قبا دارد
نیاید از کله شاهی که شاهین هم کله دارد
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۳۲از بستر غم که جای بدخواه تو باد
- شمارهٔ ۳۳به خدایی که در ستایش عقل
- شمارهٔ ۳۴تو آفتاب و سحابی شها به چشم کرم
- شمارهٔ ۳۵به خدایی که روی گردون را
- شمارهٔ ۳۶اوحد دین چون ز حادثات زمانه
- شمارهٔ ۳۷دریا دلا! کسی که گهر چین لفظ تست
- شمارهٔ ۳۸عیسی وقت ما رئیس الدین
- شمارهٔ ۳۹به جان آفرینی که ابر بهاری
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.